Wielu naszych czytelników pytało o wersje demonstracyjne tytułów startowych dla PlayStation Move. Tym bardziej spieszymy więc z informacją, iż pokazówki Sports Champions, Kung Fu Rider, Start the Party oraz EyePet: Move Edition zostaną przez Sony opublikowane "w jakiś czas" po premierze ruchowego kontrolera. Bez konieczności kupowania Starter Packa.

Posiadacze kamerki PlayStation Eye, którzy nabyli ją przy okazji kupna chociażby podstawowej wersji EyePet, nie będą musieli po raz kolejny sięgać do kieszeni. Bo pokazówki możliwości Move dostępne będą darmowo do pobrania z PlayStation Store. Potwierdzi toł Amy Sheth z Sony Computer Entertainment na oficjalnym blogu PlayStation:

"Większość wersji demonstracyjnych gier na PlayStation Move pojawi się w jakiś czas po premierze. Czekajcie na aktualizację PlayStation Store!"

Jesteśmy spokojniejsi. Przy okazji chcieliśmy przypomnieć, że widzimy się 9 września o godzinie 16:00!

W dzisiejszej odsłonie RankeRa coś specjalnego! Wszyscy miłośnicy wirtualnego piękna mogą zacierać ręce, bowiem Zeratul w najnowszej odsłonie swojego cyklu wziął na tapetę najpiękniejsze dziewczyny pochodzące z gier na PlayStation 3. Co ciekawe, chłopak okazał się naprawdę przesłodki, bowiem prócz wyglądu brał pod uwagę również emocjonalne cechy pań. Cóż, bez zbędnego przedłużania, jednoręcy bandyci (jeśli wiecie o co nam chodzi), do broni! 3... 2... 1...

Przygotowując ten RankeR wiem, że spotkam się z dużą falą krytyki. Głównie za sprawą faktu, iż każdy ma inny gust i dla każdego inna dziewczyna jest ideałem zarówno emocjonalnym, jak i fizycznym. Przed wami Miss Gamingu, czyli Top 5 najładniejszych lasek, których niestety nie zobaczymy na polskich ulicach. Bo nie istnieją. Od razu zastrzegam, że brałem pod uwagę tylko i wyłącznie kobiety z gier które ukazały się na konsoli PlayStation 3 i że jest to bardzo subiektywne zestawienie. Jeżeli macie inne propozycje, to oczywiście zapraszam do podzielenie się nimi w komentarzach. A, i żeby było jasne, nie szata zdobi człowieka i w moim Top 5 brałem pod uwagę także takie rzeczy jak głos, charakter, charyzmę i ogólnie pojętą kobiecość. Nie jest to Top 5 jakie zazwyczaj spotykacie w sieci, gdyż nie wygląd grał tu pierwsze skrzypce. [Zeratul]

P.S. RankeRa nie przygoowywał Pyszny, który pokazał nam już swój paskudny gust podczas prezentowania lasek z Gamescom [ja Ci kulfonie dam paskudny gust, one były piękne. Wszystkie! - dop. Pyszny]

5. Mei Ling (MGS4)

Mei z Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots to spełnienie moich erotycznych marzeń związanych z Azjatkami. Dziewczyna doskonale wkomponowuje się w stereotyp uległej, pięknej kobiety o skośnych oczach. Do tego jest niezwykle inteligentna, więc z pewnością byłoby o czym z nią rozmawiać w przerwach między... ekhem [chciałeś napisać o czytaniu książek, prawda? - dop. red]. Jeżeli chodzi o bohaterki Metal Gear Solid to nie Naomi, która jest niezwykle chwiejna emocjonalnie, a właśnie Mei byłaby wybranką mojego serca. Tak samo zresztą sprawa ma się z wywyższaną na piedestały Meryl, będącą w mojej opinii zbyt wojowniczą. A poza tym... w moim przekonaniu Meryl ma brzydką fryzurę. Stąd lokata numer 5 wędruje do Mei Ling!

4. Alyx Vance (Half-Life 2)

Wiem, że w tym miejscu zacznie się flame i ogólnie pojęte spamowanie, ale... Alyx posiada najładniejszą pupę wszech czasów! W związku z tym, że pokaźną część Half-Life 2 przechodzimy właśnie w jej towarzystwie, to i mamy czas by na spokojnie przyjrzeć się dokładnie tym kształtnym pośladkom i zakochać się. Poza tym, Alyx posiada fascynującą osobowość. Jest odważna, czuła, kiedy trzeba, to potrafi być twarda i nieustępliwa. Idealna kandydatka na żonę... no i ta pupa <3 Wiem, że wielu z was pewnie wolałaby Shevę z Resident Evil 5, ale Sheva w przeciwieństwie do Alyx cechuje się inteligencją na poziomie woreczka foliowego. O charyźmie i osobowości nie wspominając... chociaż trzeba przyznać, że w kostiumie prezentuje się naprawdę ciekawie.

Przy zapowiedzi Crystal Tools wydawało się, że Square Enix ma bardzo dobry i wydajny silnik graficzny. Jednak jak na razie tylko jedna gra skorzystała z dobrodziejstwa tego engine'a - Final Fantasy XIII. Zaskakująco, firma ogłosiła powstanie całkiem nowego silnika graficznego.

Na zamknięciu CESA Developers Conference, Yoshihisa Hashimoto ujawnił nowy engine graficzny, który powstał przy współpracy Square Enix i Eidos. Luminous, bo tak można przetłumaczyć japońską nazwę, ma być silnikiem nowej generacji, który pozwoli stworzyć gry najwyższej jakości.  Ma on być wydajny, łatwo programowalny na wielu platformach, z łatwością ma dać się zaimplementować sieciowe usługi. Czyżby Crystal Tools okazał się wielkim niewypałem? Poczekajmy na FF Versus XIII i sami oceńmy.

24 godziny wystarczyły, byście jasno dali nam do zrozumienia, że to jednak pudełkowa dystrybucja gier jest dla Was zdecydowanym priorytetem. W specjalnej ankiecie, którą opublikowaliśmy wczoraj w tym oto miejscu, daliśmy Wam kilka opcji do wyboru oraz możliwość wpisania własnej opinii w ankiecie lub w komentarzach pod wpisem. Przyznam, wyniki nas nie zaskoczyły, choć nie spodziewaliśmy się aż tak miażdżącej przewagi. Jak przedstawiają się jej wyniki w wymiarze graficznym?

Ano tak:

Ponad 1200 głosów za dystrybucją pudełkową dobitnie obrazują, iż Sony wraz z wydaniem PlayStation 4 zwyczajnie skończyć z nią nie może. Inna sprawa, że całkiem spory odsetek graczy wyznało, iż postawiliby na dystrybucję cyfrową, gdyby tylko ceny poszczególnych tytułów dostosowane były do polskich standardów. Pamiętamy bowiem wielką aferę z Assassin's Creed w wersji dla PlayStation Portable, które w wersji cyfrowej, bez pudełka, instrukcji i kosztów związanych z transportem, magazynowaniem i sklepowymi marżami było... droższe, niż wersja pudełkowa.

Podaliście też kilka pomysłów na wygląd dystrybucji cyfrowej przyszłości oraz opinii, dlaczego owa "przyszłość" nie nastała już dziś. Niestety, będę musiał publikować je anonimowo, bowiem nie mam dostępu do ksywek czy nazwisk autorów owych wypowiedzi. Jeśli po ich przeczytaniu doszliście do genialnego wniosku "To moje!", prosimy o wpisanie tego w komentarzach. Oto i one:

"Kupowalibyśmy gry w pudełku, a w nim zamiast płyty byłby kod"

"Wolę tradycyjnie, ale gdyby online było dużo tańsze, z pewnością zmieniłbym zdanie"

"Dystrybucja tradycyjna z 1 [pewnie chodziło o jednorazowy - dop. redakcja] kodem do pełnej instalacji gry i grania bez użycia płyty"

"Mam za słabego neta "

Inna sprawa, że szybkość łącz internetowych w Polsce w dalszym ciągu nie należy do światowej czołówki. Wyobraźcie sobie bowiem sytuację. Jest premiera dziewiątej odsłony Call of Duty. 5 milionów graczy chce dostać tytuł już na starcie. Każdy z nich czeka na opublikowanie go w sieci PlayStation Network czy Xbox Live. Nadchodzi moment publikacji, miliony jednocześnie zaczynają "ssać" dane. Jakim internetem musiałby dysponować przeciętny Kowalski, by w miarę dogodnym dla siebie czasie ściągnąć tytuł? 100, 200, 500 mb/s? A serwerownia? Takie czasy nastąpią u nas za minimum 10 lat. I jest to hurraoptymistyczna prognoza.

Redaktorzy magazynu PSX Extreme jako pierwsi na świecie przetestowali dla nas PlayStation Move! Czy najnowsza propozycja japońskego giganta podbije świat i zmieni konsolową rzeczywistość? Tego wszystkiego i jeszcze więcej dowiecie się z najnowszego numeru magazynu, który już 1 września wyląduje w kioskach oraz popularnych salonach prasowych na terenie całej Polski.

I tak, potwierdzić możemy to już dziś. PlayStation Move to urządzenie zdecydowanie precyzyjniejsze, niż Wii-lot z wmontowanym Motion Plus. W numerze znajduje się aż 12 stron poświęconych najnowszemu kontrolerowi ruchowemu Sony. KiLu z PSX Extreme jako pierwszy na świecie publikuje ciekawostki techniczne odnośnie Move. Bo czy widzieliście, że:

"Do zasilania obydwu nowych kontrolerów służą wbudowane akumulatory li-ion. W przypadku "różdżki" pełne naładowanie wystarcza na 8-10 godzin zabawy, choć zależy to od konkretnej gry. Akumulator w navi wytrzymuje podobno ok. 35 godzin."

W numerze znajdują się również recenzje wszystkich tytułów startowych, niepublikowane nigdzie indziej fakty na temat kontrolerów, ich rzetelny test,  playtest EyePet: Move Edition, a także porównanie Move z jego największym rynkowym konkurentem ze stajni Microsoftu - Kinectem. Która platforma wydaje się być bardziej precyzyjna? Która osiągnie w Polsce większy sukces? Niestety, nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć w tym miejscu na to pytanie. Ale specjalny artykuł tematyczny w magazynie - jak najbardziej. Poza tym, jak spisują się gry?

"Gracze, którzy mieli do czynienia z EyeToy Play i innymi tytułami z tej serii, poczują się jak w domu, bowiem Start the Party bazuje na zbliżonej idei, oferuje podobny schemat zabawy i jest równie proste w formie i treści. Różnica polega na tym, że tym razem nie sterujemy bezpośrednio za pomocą gestów ciała, lecz przy pomocy trzymanego w dłoni PS Move, który przyjmuje na ekranie TV przeróżne kształty."

Takie materiały ekskluzywne to ja rozumiem! Nie ma co, chłopaki z PSX Exteme wymietli. Nie wiem jak Wy, ale ja nie mogę się doczekać momentu, w którym pismo wpadnie w moje ręce.

Fakt, nikt z nas nie zobaczy takiego obuwia na żywo w Polsce, jednak miło jest sobie popatrzeć i pomarzyć...

Całość robi gigantyczne wrażenie, Jacob Patterson - autor przeróbki - zadbał nawet o takie szczegóły, jak wplecenie łańcuchów w miejsce sznurówek i zakończenie ich znanymi Ostrzami Chaosu/Ateny/Wygnańca. Krzykliwa kolorystyka butów jest świetna, choć zniechęcić może miłośników klasyki. Co ciekawe, buty zostały opatrzone autografem Stiga Asmussena, czyli producenta tytułu z Sony Santa Monica. Nie znamy niestety ceny, jaką zapłacić musiał indywidualny klient Jacoba za obuwie, jednak domyślamy się, że idzie ona w setki, może nawet tysiące dolarów amerykańskich.

Oficjalną stronę Pattersona znajdziecie w tym oto miejscu. Dla ciekawskich publikujemy poniżej zdjęcie ukazujące buty z zupełnie innej perspektywy oraz wideo-wywiad, który Jacob przeprowadził z producentem God of War III w siedzibie jego firmy. Respekt!

Wystarczy wykupić na własność domeny "thesims5.com", "thesims6.com" oraz "thesims7.com" i czekać na e-mail od samego Electronic Arts. W rozciągłości kolejnych 15 lat może się to okazać interesem Waszego życia! A teraz na poważnie...

Okazało się, że EA wraz z początkiem lipca wykupiło na własność internetową domenę thesims4.com. Firma chce zwyczajnie zabezpieczyć się przed ewentualnym podebraniem jej owego adresu przez prywatnego "inwestora". Stąd też nasz pomysł na podebranie jej wszystkich kluczowych domen i późniejsze rozdzielanie internetowych kart. Inna sprawa, że nie jest to wcale pomysł tak głupi, jak początkowo mógłby się wydawać.

Nikt nie ma bowiem wątpliwości, że The Sims 4 powstaje i ma się dobrze. A patrząc na utrzymującą się do dziś szajbę, która ogarnęła świat przy okazji premiery pierwszej części, o przyszłość serii jesteśmy dziwnie spokojni. Konsolowcy na swoją wersję The Sims 3 poczekają jeszcze dwa miesiące. A warto czekać, bowiem tytuł zaoferuje dużo więcej, niż jego PC-towy odpowiednik, chociażby opisywaną niegdyś na łamach naszego serwisu karmę.

Dzisiejszy RankeR to wstrząsająca i wywołująca wiele negatywnych emocji historia o grach, które bardzo chętnie powitalibyśmy na naszych konsolach, a niestety musimy obejść się smakiem. Historia o tak zwanych tytułach ekskluzywnych, będących domeną tylko jednej platformy, a na które posiadacze konkurencyjnej ślinią się, choć... nigdy się do tego nie przyznają. Kolejny raz zaznaczamy, że nie musicie zgadzać się z myśleniem Zeratula i jednocześnie zachęcamy do wpisywania swoich własnych propozycji w komentarzach pod wpisem tematycznym. Bez zbędnego przedłużania. 3... 2... 1...

Top 5 gier, których posiadacze PS3 mogą a nawet muszą zazdrościć posiadaczom Xboksa 360 - oto temat dzisiejszego RankeRa. Na liście nie znajdziecie tytułów, do których prawa wydawnicze posiada Microsoft czyli np. ukochanego czy znienawidzonego Halo, Forzy Motorsport czy Project Gotham Racing. Dlaczego? Bo nie ma najmniejszego sensu wymieniać w tym zestawieniu produkcji, które nie mają najmniejszych szans na chociażby gościnne pojawienie się na konsoli Sony. Wolałem skupić się na tytułach, do których prawa posiadają studia third party, a jak zauważycie po przeczytaniu poniższego materiału, ich też jest sporo. [Zeratul]

5. Tales of Vesperia

Jeden z najlepszych jRPG-ów tej generacji konsol i jedna z ciekawszych serii, która wcześniej należała do Sony. Niestety, gra nigdy nie doczekała się premiery na konsoli PlayStation 3. A szkoda, gdyż doświadczenie płynące z obcowania z nią jest czymś naprawdę wyjątkowym. Wszyscy fani jRPG muszą zacisnąć zęby i wpisać Sony na swoją czarną listę, gdyż przygody Yuri'ego nie tylko prezentują sie kapitalnie, ale i zapewniają setki godzin (to nie żart, gra naprawdę jest tak długa) zabawy na najwyższym poziomie. W opinii wielu graczy Tales of Vesperia to jako jRPG tytuł zdecydowanie lepszy, niż Final Fantasy XIII. To daje do myślenia.

4. Metro 2033: The Last Refuge

Długo zastanawiałem się czy umieścić tą grę w zestawieniu. Głównie przez to, że po przeczytaniu książki będącej jej pierwowzorem, egranizacją byłem niesamowicie rozczarowany. Nie zmienia to jednak faktu, że z tytułu typowo budżetowego wyszła THQ naprawdę dobra i - co najważniejsze - bardzo klimatyczna gra. Jej historia kręci się wokół wyprawy jednego z ocalałych mieszkańców moskiewskiego metra w jego mroczne zakamarki oraz na posapokaliptyczną powierzchnię. Kapitalna gra światła, mistrzowski klimat i świetny voiceacting przysłaniał niedoróbki tej produkcji. Do tego dwa różne zakończenia, które nie tylko pokazują metafizyczną prawdę o ludzkości, ale także mocno dają do myślenia.

Sukces konsoli PlayStation 3 powinien być w oczach graczy mierzony nie liczbami czy słupkami sprzedażowymi, a ilością oraz jakością proponowanych przez nas nowych branżowych marek. Tak przynajmniej twierdzi Michael Denny z Sony Worldwide Studios. Nas z kolei ciekawi, czy się z nim zgadzacie...

"Liczby, liczby, liczby. Jest całe mnóstwo liczb, które mogą być miarą sukcesu komercyjnego firmy. Dla mnie jednak najbardziej wartościowym jest moment, w którym uda nam się z powodzeniem wprowadzić na rynek elektronicznej rozrywki nową markę lub innowacje dla posiadaczy naszych konsol. Spójrzcie, w minionym roku ukazały się gry pokroju Heavy Rain. Wielu internautów z góry założyło, że tytuł ten nie ma szans przetrwać na rynku, że jest zbyt ryzykowny. I to jest powód, dla którego lubię pracować w Sony - firmie, która nie boi się podejmować ryzyka i patrzy w przyszłość, w stronę innowacji. (...) Gra okazałą się świetna [łączna jej sprzedać to ponad 1,5 miliona sztuk - dop. redakcja]. I jest nie tylko nową marką pod skrzydłami Sony, ale stworzyła zupełnie nowy gatunek [tu już byśmy się kłócili - dop. redakcja]. Osiągnęła niewątpliwy sukces nie tylko w oczach recenzentów z całego świata, ale i graczy decydujących się na jej zakup."

Przesłanie jest proste jak budowa cepa. Heavy Rain: Move Edition, Uncharted, Resistance czy Motorstorm są super-fajne, a Sony nie boi się inwestować w przyszłościowe rozwiązania. I z tego względu też jest fajne. Powiedzcie nam coś, czego nie wiemy?

Jakiś czas temu informowaliśmy o starcie organizowanego przez Sony Computer Entertainment Polska konkursie "Zostań gwiazdą Singstar!". Swoich sił mógł spróbować każdy posiadacz PlayStation 3, wykazujący się jakimkolwiek minimum umiejętności wokalnych. Jesteśmy już po finałach, które odbyły się w nadmorskim Sopocie. Wielkim zwycięzcą i jednocześnie najbardziej utalentowanym śpiewakem spośród 17 finalistów został 19-letni Łukasz Walendowski, młody przystojny jegomość widoczny na zdjęciu powyżej. Gratulujemy! Jednocześnie zapraszamy do przejrzenia oficjalnej informacji prasowej w tej sprawie. Może w kolejnej edycji konkursu wystartujesz także i Ty?

Pierwszy krok do wielkiej kariery z SingStar

Łukasz Walendowski Gwiazdą SingStar!

Wielki finał konkursu ,,Zostań Gwiazdą SingStar” już za nami… W pasjonującej finalnej rozgrywce , która odbyła się w Sopocie, wzięło udział 17 utalentowanych młodych ludzi z całej Polski, śpiewając piosenki z przedpremierowej gry SingStar Polskie Hity 2. W jury konkursu zasiadła Kasia Klich, przedstawiciele PlayStation, oraz TVN i Radia Eska
Zwyciężył – Łukasz Walendowski z Kołobrzegu. I to piosenkę Łukasza już niedługo usłyszymy… w radiu! Ponieważ główna nagrodą w konkursie jest piosenka wyprodukowana przez wielką wytwórnię muzyczną.

„Całe jury, było pod absolutnym wrażeniem Łukasza oraz jego interpretacji piosenek z naszej przedpremierowej gry SingStar Polskie Hity 2 – mówi Agnieszka Pilichowska z Sony Computer Entertainment Polska – chociaż wybór zwycięzcy nie był łatwy, bo w finale znaleźli się naprawdę świetni wykonawcy.

Pierwsze chwile z życia gwiazdy, Łukasz ma już za sobą. Po ogłoszeniu wyników pojechał limuzyną do pięciogwiazdkowego hotelu, aby tam przy butelce szampana świętować wygraną. Sam zainteresowany zapewnia, że wygrana była dla niego wielkim zaskoczeniem. O konkursie dowiedział się przypadkowo. SingStar odkrył nową gwiazdę polskiej sceny muzycznej w Darłówku - ,,Byłem akurat u rodziny, rozmawiałem przez telefon z mamą, która wspomniała, że na plaży jest konkurs wokalny.”

„Przed Łukaszem teraz pracowite dni – dodaje Agnieszka Pilichowska z Sony Computer Entertainment Polska – nagrodę jest wyprodukowanie przez nas piosenki, teledysk oraz promocja w mediach. Już za kilka dni, praca nas singlem rusza pełną parą”.

Podczas finału, Łukasz zaśpiewał w sumie 3 piosenki z przedpremierowej wersji gry – SingStar Polskie Hity 2: „Z ciszą pośród czterech ścian" Ani Wyszkoni, „Chodź, przytul, przebacz" Andrzeja Piasecznego i „Od dziś", Pauli. Pytany o swoje muzyczne fascynacje przyznał, że niewiele osób w jego wieku ma ukształtowany gust muzyczny. ,,Moją pasją jest gra na gitarze i to właśnie od niej zaczęła się moja przygoda z muzyką. Do niedawna główną inspiracja był dla mnie Damien Rice, grający muzykę akustyczną, a trochę wcześniej Jason Mraz grający Rock/Pop”.

Łukasz zdradził nam także, że często ze znajomymi organizuje imprezy z SingStar w roli głównej. Na razie nie myśli o sławie, stara się podchodzić z dystansem do wygranej - ,,Dzięki SingStar dostałem szanse, o której zawsze marzyłem, dlatego nie zmarnuje jej, dam z siebie wszystko”.

Konkurs „Zostań gwiazdą SingStar” trwał przez całe lato. Nagrania wykonywanych przez siebie piosenek można było zamieszczać na stronie internetowej konkursu www.zostangwiazdasingstar.pl albo odwiedzić namiot SingStar podczas Projektu Plaża. Konkurs cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem zarówno internautów - zgłoszeń na stronie było ponad 120, jak i osób wypoczywających w nadmorskich kurortach. Hasłem konkursu było "Bo w każdym z nas kryje się SingStar – odkryj go w sobie razem z nami".

Seria SingStar to jedna z najpopularniejszych gier na polskim rynku. SingStar to gra na PlayStation 2 oraz PlayStation 3, która pozwala na śpiewanie utworów ulubionych wykonawców, równocześnie wyświetlając do nich wideoklipy. Do dyspozycji graczy są występy solo, pojedynki w duetach, gry imprezowe oraz piosenki w wielu różnych stylach muzycznych. Najnowsza gra z serii SingStar zawiera ponad 20 polskich przebojów. Premiera SingStar Polskie Hity 2 zapowiadana jest na wrzesień 2010 roku.

Otulony mrokiem mężczyzna w czerni. Szydełkowanie. Licznik nieuchronnie zbliżający się do wartości zerowej. O co tym razem może chodzić specom z japońskiego oddziału Sony Computer Entertainment?

Już za nieco ponad pięć dni, licznik będący motywem pobocznym tej oto witryny internetowej osiągnię wartość równą zeru. W tym oto momencie SCEJ powinno ogłosić coś wielkiego. Co to może być? Może nowa marka lub zapowiedź zapowiedzi jakiejś mega-produkcji na Tokyo Game Show? Nie rozumiem, jaki związek miałoby mieć szydełkowanie z wielkim nieobecnym E3 oraz niemieckiego gamescom, ale w redakcji bardzo liczymy na jakiekolwiek nowe wieści o mitycznym już The Last Guardian. A Wy?

Koledzy z serwisu internetowego PPE.pl przeprowadzili prawie 15-minutową konfrontację na temat przyszłego starcia ruchowych kontrolerów Sony oraz Microsfoftu, czyli Move oraz Kinecta. Która firma zdaniem redaktorów PSX Extreme przedstawiła ciekawszą propozycję z perspektywy przeciętnego zjadacza chleba? I co z tym wszystkim wspólnego ma Kung-Fu Live? To wszystko i wiele więcej znajdziecie w tym oto miejscu.

Wydając książkę "The Art of Resident Evil 5" Capcom umożliwił nam poznanie ich wszystkich pomysłów i propozycji odnośnie tego, jakim miał być Resident Evil 5 od początku tworzenia. z Najciekawszych rzeczy które możemy się dowiedzieć, to fakt, że w grze były planowane klasyczne zombie, NPC których mogliśmy ocalić lub skazać na pożarcie i boss - Tyrant. Dodatkowo w grze miało znaleźć się parę gatunków Lickerów, Executioner miał mieć nóż wbity w głowę, a większość przeciwników miała mieć kompletnie inny wygląd. Inaczej wyglądać mieli też bohaterowie, Sheva wyglądała dużo bardziej seksownie niż w grze, a Chris nie miał aparycji strongmana z zawodów.

Jak widać, pierwotnie gra miała wyglądać całkiem inaczej i w mojej opinii, dużo lepiej, bo miało być bardziej klimatycznie i bardziej survival-horrorowo niż w efekcie końcowym. Każdy kto chciałby osobiście zobaczyć książkę, informuję, że kosztuje ona 39,99$, ma 205 stron, a wydawcą jest firma Udon. Więc gnać na Amazon czy tam eBay i szukać. A poniżej mała próbka.

Wielu naszych czytelników, czy to w komentarzach pod wpisami z gamescom 2010 czy w mailach wysyłanych nam poprzez opcję "Kontakt", zarzucało przedstawicielstwu PS3Site brak reakcji odnośnie rzekomego złamania PlayStation 3 przez PSJailbreak. W sieci opublikowano filmy ukazujące działanie pirackiej "usługi", powstały również internetowe aukcje, na których można oficjalnie kupić sprzęt ze specjalną instrukcją jego użytkowania. Na PS3Site celowo odcięliśmy się od tej sprawy. Zamiast tego woleliśmy ochłonąć, dokładnie prześwietlić prawdziwość publikowanych w sieci informacji i pod koniec zawieruchy wydać stosowny komentarz w tej sprawie. Oto i on.

Jesteśmy pewni, że każdy polski posiadacz PlayStation 3 i zarazem czytelnik naszego serwisu ma świadomość, co zyskuje dzięki kupowaniu oryginalnych gier do konsoli. Nie interesują nas wszelkiego rodzaju pirackie przeróbki, które w sposób totalnie destrukcyjny odnoszą się do kondycji dynamicznie rozwijającej się branży elektronicznej rozrywki w Polsce. To ohydne złodziejstwo i jawne splunięcie w twarz wszystkim uczciwym graczom z całego świata. Poprzez fakt, iż oryginalnych gier na konsolę PlayStation 3 sprzedaje się w Polsce zdecydowanie więcej niż na konkurencyjny sprzęt, absolutnie każdy tytuł od Sony jest polonizowany. Firma dzięki pieniądzom zarobionym poprzez nasze zakupy jest w stanie zatrudnić do polonizacji największych gier znane (co prawda nie zawsze lubiane, ale to temat na osobny wpis) persony z polskiego świata show-biznesu. Po początkowych wpadkach w postaci inFamous firma doszła do wprawy i aktualnie jej polonizacje stoją na najwyższym poziomie. Bogusław Linda i Michał Żebrowski w God of War III. Bardzo dobra polonizacja Heavy Rain. Krzysztof Ibisz, TeDE, Anna Mucha, Olivier Janiak i inni w głośnym ostatnimi czasy TV Superstars i wiele, wiele innych. Powstanie Sony Computer Entertainment Polska dobitnie pokazuje, iż firma wyczulona jest na problemy polskich posiadaczy PlayStation 3. Prawda jest bowiem taka, że graczy, którzy do tej pory oddawali się przyjemności grania w oryginalne tytuły na PlayStation 3, podobnie jak i nas nie interesują rzekome przeróbki oraz złodziejski proceder hakerów, chcących udowodnić całemu światu, jak śmiesznie niski jest poziom ich wewnętrznej moralności.

Jeżeli ktoś miałby już zamiar zacząć korzystać z owej "usługi", musi liczyć się z rychłym i w naszej opinii bardzo słusznym banem na konsolę wystosowanym ze strony samego Sony. Korzystanie z Jailbreak w momencie uruchomionego połączenia z PlayStation Network jest praktycznie równoznaczne z wychwyceniem przez posiadacza owej konsoli dożywotniego bana, podobnie jak miało to miejsce z akcją Microsoftu i falowo banowanymi Xboxami 360. Firma, poprzez łatwość podejrzenia ID sprzętu dzięki backup launcherowi w momencie logowania się konsoli do PSN, w trybie błyskawicznym jest w stanie odnaleźć konkretny sprzęt w swojej bazie danych i przedsięwziąć odpowiednie kroki ku temu, by piracki proceder już nigdy nie miał na nim miejsca. Gracze MUSZĄ liczyć się z tym, że oprócz destrukcyjnego wpływu na rynek, sami dla siebie stwarzają ewentualne niebezpieczeństwo utraty jakichkolwiek możliwości użytkowania PlayStation Network. Jeżeli kiedykolwiek na ekranie swojego telewizora zobaczycie komunikat: "Error 8002A227", oznacza to tylko tyle, iż staliście się posiadaczami dożywotniego bana na konsolę. Osobiście w redakcji nie wyobrażamy sobie użytkowania PlayStation 3 bez podłączenia do internetu.

Redaktorzy PS3Site nie mają zamiaru wspierać pirackiego procederu, nie będą również publikować na łamach serwisu jakichkolwiek "gorących" informacji odnośnie Jailbreaka. Przedstawicielstwo serwisu ma z kolei w głębokim poważaniu hakerów, którym rzekomo udało się złamać PlayStation 3 i jednocześnie odnosi się z jawną pogardą wobec ich, niewątpliwie karygodnych, wyczynów. Wspólnie uważamy, że tego typu zachowania powinny być jawnie tępione przez polskie społeczeństwo posiadaczy konsoli PlayStation 3. Nie pozwólmy, by po tych kilku naprawdę owocnych z perspektywy gracza latach, które przeżyliśmy przecież wspólnie, kondycja polskiego rynku elektronicznej rozrywki momentalnie zaczęła pikować w dół. Zarówno Wy, my, jak i posiadacze konkurencyjnych platform w ogóle nie powinni się tematem parać. Piractwo jest bowiem niemoralne, nieetyczne i w naszej skromnej opinii oburzające.

z pozdrowieniami dla wszystkich naszych czytelników,

Redakcja PS3Site

Według uczelni Wabash College w stanie Indiana w USA gra Portal to tytuł pomagający przeciętnemu graczowi zrozumieć cel oraz sens ludzkiego istnienia. Władze uczelni są do swojej teorii przekonane na tyle, że postanowiły wrzucić grę Valve do obowiązkowego spisu zaliczeń dla każdego studenta 1 roku!

To nie żart. Wabash College to uczelnia tylko dla młodych mężczyzn, którzy w taki czy inny sposób muszą rozładować kłębiące się wokół nich emocje. Ale żeby dorabiać do bardzo przyjemnej gry dorabiać niezrozumiałe filozoficzne teorie? Swoją drogą, nie obrazilibyśmy się, gdyby w polskich uczelniach obowiązkowym tytułem do zaliczenia na 1 roku studiów było Uncharted 2. Co więcej, nie byłby to wcale głupi pomysł. Studenci tzw. "produkcji filmowej" mogliby z owego tytułu wynieść w swojej edukacji o wiele więcej, aniżeli z często totalnie teoretycznych wykładów. Wasze propozycje na growe "lektury" szkolne?

Rewolucja w serii i rewelacja. Te kilka prostych słów mogłoby posłużyć za całość zapowiedzi Bioshock Infinite. Ktoś w ogóle miał wobec nowego projektu Kena Levine jakiekolwiek wątpliwości? Czas je rozwiać.

Fani serii z pewnością pamiętają historię rozbitka Jacka z pierwszej części gry oraz okres historyczny, w którym rzeczona historia miała miejsce. Otóż chodziło o lata 60-te XX wieku. Tym razem twórcy zamiast monumentalnego, pseudo-utopijnego Rapture oferują graczom podniebne, obwieszone patriotycznymi plakatami zachęcającymi do wypędzania "niewiernych" i "anarchistów" miasto Columbia. Co ciekawe, historia Bioshock Infinite dzieje się na ponad 40 lat przed wydarzeniami z pierwszego Bioshock, co twórcy będą musieli logicznie umotywować. Producenci zapytani o to, dlaczego gracze po raz trzeci nie będą mogli zakosztować wspaniałości podwodnego miasta odpowiedzieli, że wszystko co mieli im do przekazania z pomocą metaforyki Rapture, już przekazali. Nie mieli zamiaru drążyć tematu, który ich zdaniem wypalił się do cna. I bardzo dobrze, cieszy nas tak świeże podejście do sprawy kontynuacji uznanej serii oraz fakt, że Irrational Games nie mają zamiaru odcinać od Bioshocka kuponów. Na niezwiązany z Bioshock oraz Bioshock 2 prequel się więc nie zanosi, bowiem na początku pierwszego trailera produkcji jak na dłoni widoczna jest malutka figurka Big Daddy'ego zanurzona w akwarium. Czy już w 1917 roku były plany budowy Rapture? Co z ADAM-em, czyli biotyczną substancją znaną z poprzednich części? A może figurka widziana przez miliony graczy z całego świata na początku trailera wcale nie jest tym, na co wygląda?

W Columbii, podobnie jak Rapture zresztą, coś poszło nie tak. Forteca jest podzielona. Jedni pragną umieścić do końca życia siedzącą w więzieniu już od 15 lat mityczną Elizabeth, inni z kolei są ortodoksyjnymi zwolennikami przywrócenia jej wolności. Co ciekawe, nasze zadanie na prezentacji polegało na odnalezieniu rzeczonej dziewczyny. Nikt nie wiedział jednak, dlaczego ma ona tak wielkie znaczenie dla otaczającego ją mieszczańskiego tłumu. Podejrzewam, że historia kobiety będzie głównym motorem napędowym historii przedstawionej w Bioshock Infinite.

Klimat Infinite wali przeciętnego gracza w twarz już przy dziewiczym zetknięciu się z produktem. Otóż wlatujemy do Columbii, niby wszystko jest dobrze, ale po chwili okazuje się, że... Miasto zrujnowane jest wyniszczającą je domową wojną, mieszkańcy w większości przypadków oszaleli lub popełnili samobójstwo, po chwili widzimy obrazek mamroczącej coś pod nosem kobiety zamiatającej spokojnie ganek walącego jej się na głowę i płonącego domostwa. No i mamy kruki, które pełnią tutaj nie tylko rolę demonstracyjną i adrenalinopędną. Gra jest zdecydowanie bardziej epicko oskryptowana niż poprzedniczki, co widać już po kilku minutach spędzonych w podniebnym mieście. Co chwile coś spada, kruszy się, dookoła różne części budynków notorycznie odrywają się i znikają w chmurach. Prezentacja pełna była tego rodzaju smaczków, ale nie mam zamiaru zdradzać ich wszystkim. Gra wiele by na tym straciła. W każdym bądź razie uwielbiam widzieć, że twórcy starali się urzeczywistnić przemierzany przez nas wirtualny świat takimi popierdółkami, jak te opisane powyżej. Wielki, bardzo wielki plus.

W trakcie naszej wędrówki towarzyszyć nam będzie cechująca się ogromnymi umiejętnościami psionicznymi Elizabeth i fakt ten daje nam nadzieje na naprawdę przedni system kooperacyjny w Biochock Infinite. Oprócz standardowych ataków, możemy wyprowadzać również akcje łączone. Na pokazie widziałem chociażby burzę z deszczem wywoływaną przez Elizabeth, podczas gdy główny bohater obszarowo raził przeciwników wiązkami elektrycznymi. Dziewczyna potrafi siłą swojej woli wykreować coś na kształt kuli zbudowanej z połączonych ze sobą, powyginanych i połamanych przedmiotów, podczas gdy nasze zadanie zawęża się do wyrzucenia jej w stronę oponentów. Wszystko prezentuje się naprawdę kozacko zarówno pod względem mechaniki rozgrywki (jak mniemam), jak i jakościowym. Wspomniane wcześniej kruki, prócz pełnienia roli skutecznego podbijacza gęstości klimatu, są również ogniwem jednej z umiejętności specjalnych. Możemy wysłać stado czarnych przeszkadzajek, by otoczyły one wroga i krępowały jego ruchy. Możemy również wyrwać przeciwnikowi z dłoni broń i wystrzelić z niej prosto w jego twarz. Bomba!

Widać też, że w Infinite otrzymamy kolejną porcję soczystego kombinowania. W pewnym momencie misji stawaliśmy naprzeciwko żelaznego Big Daddy'ego (mocarz ma żywe serce, widoczne gołym okiem), który od lat poszukiwał Elizabeth. Co ciekawe, żadna z broni czy specjalnych umiejętności nie działała po zderzeniu ze stalowym pancerzem gigantycznego płetwonurka. Trzeba było znaleźć inny sposób na jego wykończenie. Nagle ktoś na sali wyszeptał: "Destroy the bridge". I faktycznie, po kilkunastu sekundach deweloper zniszczył most, co okazało się jedynym sposobem na pokonanie pancernika. Po zrzuceniu go w przestworza z nieba wyłonił się wielki stalowy ptak, majestatycznie machający ogromnymi skrzydłami. Graficznie tytuł kopie obie poprzednie odsłony Bioshocka razem wzięte. Fakt, tym razem do czynienia mamy z miejscówką zdecydowanie bardziej rozległą, tym samym dającą deweloperom większe pole manewru, ale nic mnie to nie obchodzi. Nowy Bioshock w kwestii oprawy zarządzi, to pewne.

W Bioshock Infinite ogromne wrażenie robi absolutnie wszystko. Oprawa, podłoże fabularne, ciekawy wątek tajemniczej Elizabeth oraz skryptowe przerywniki, które raz po raz udynamiczniają rozgrywkę i prezentują grę z bardziej epickiej strony. Tytuł Irrational Games śmiało może pretendować do miana najlepszej gry niemieckich targów. Jeżeli tylko historia jako całość stać będzie na odpowiednio wysokim poziomie, miejmy nadzieję że takim, jak w pierwszym Bioshock, to otrzymamy jeden z najlepszych tytułów tej generacji konsol. Czekamy z wielką, wielką niecierpliwością. [Pyszny, Kolonia]

Ocena wstępna: 9+

PS: Niestety, na pokazie gry obowiązywał surowy zakaz wykonywania jakichkolwiek zdjęć. Z tego względu nie mamy dla Was żadnych graficznych materiałów z Bioshock Infinite.

Do szlachetnego klubu masakratorów graficznych kolejnych miesięcy, czyli Killzone 3 oraz Crysis 2, z przyjemnością dopisujemy Rage. Co więcej, tytuł iD Software ma olbrzymie szanse na wykoszenie całej konkurencji. A wszystko dzięki autorskiemu silnikowi graficznemu id Tech5 Johna Carmacka i spółki, dzięki któremu nawet na najsłabszej teoretycznie platformie Microsoftu gra prezentuje się tak, jak jeszcze żaden inny tytuł na jakiejkolwiek konsoli. To coś znaczy.

Wiecie jak to jest, im większy ekran LCD, tym zdecydowanie łatwiej wyłapać najmniejsze potknięcia graficzne producentów. A ja lubie się czepiać, dopytywać o głupie szczegóły, o źle nałożoną teksturę, o nakładające sie obiekty czy o aliasing. Weszliśmy z resztą europejskich dziennikarzy do specjalnej sali po czym zapadł złowieszczy mrok. 10 minut później zdałem sobie sprawę, że mimo ogromnych przestrzeni i fenomenalnej oprawie graficznej... w Rage poza minimalnie niedopracowaną animacją niektórych przeciwników nie mogę się do niczego przyczepić. Oprawa jest ostra jak żyleta, brud, zgliszcza i matowe kolory wprost wylewają się na gracza z ekranu, a gra świateł i cieni (szczególnie w oświetlanych sztucznym światłem podziemiach) to coś, czego na dobrą sprawę nie posiada jeszcze żadna inna produkcja. Nie interesowałem się wcześniej Rage, toteż do naprawdę ponadczasowej oprawy graficznej doszło moje zaskoczenie. Przez dobre 40 sekund nie wiedziałem na co mam patrzeć. Obok mnie padały słowa pokroju "confused".

W Rage trafiamy do Industrial Vista, piaszczystego pustkowiska położonego w samym środku wielkiego kanionu. Jeśli miałbym opisać Wam klimat tytułu, z miejsca powołałbym się na skrzyżowanie wydanego jakiś czas temu Borderlands, pierwszych dwóch odsłon Fallouta oraz ekranizacji Mad Maxa z Melem Gibsonem w roli głównej. Tragiczne warunki życia ludzi wywołane zostały uderzeniem asteroidy, zmiatającej na swojej drodze wszystko z powierzchni ziemi. "Miasta", o ile można owe twory w ogóle tak nazwać, wybudowane zostały za pomocą pogiętych, przepalonych blach, wielkich kawałów metalu, drewna lub części zdezelowanych po uderzeniu gwiazdy samochodów. Serio, w Rage aż czuć niemoc i tragedię otaczających głównego bohatera ludzi. Gra wypłaciła mi solidnego kopniaka w twarz. Sam sobie się dziwie, dlaczego wcześniej nie zwracałem zbytniej uwagi na ten tytuł.

W pewnym momencie siadamy za sterami prowizorycznego pojazdu typu buggy czyli małego, zwinnego, dobrze uzbrojonego autka zwiadowczego, ozdobionego czymś w rodzaju nabitnej na metalowy pal bawolej lub byczej czaszki. Po umiejscowieniu się w pojeździe kamera z widoku FPP zamienia się na TPP i z tej perspektywy obserwujemy jazdę. A obserwować jest co, bowiem nawet najmniejszy wybój na drodze doskonale widoczny jest chociażby w realistycznym zachowaniu się zawieszenia pojazdu! Na autku zamontowane są działka obrotowe, przeciwpancerne, znalazło się nawet miejsce dla przeciwpiechotnych ostrzy. Jadąc coraz szybciej spod kół wydziela się coraz więcej zasłaniającego troszkę widok kurzu wymieszanego z pyłem, sam silnik pojazdu nie brzmi może zbyt przekonująco, ale to już argument wymyślony naprawdę na siłę. Aż strach pomyśleć, do czego to wszystko będzie służyło w pełnej wersji gry.

Po chwili dojeżdżamy do miasteczka o nazwie Wellspring. Ma ono za zadanie pokazać zupełnie inny charakter Rage. Pamiętacie, jak przed premierą producenci z iD mówili, że ich tytuł będzie połączeniem wielu gatunków gier? Wellspring jest tego żywym dowodem. Najpierw otrzymaliśmy piękny, wiarygodnie odwzorowany świat, później gra zamienia się w strzelankę, wyścigi, by tutaj płynnie przejść w iście sandboxową formę. Możemy wejść do baru i zagrać z przypadkowymi osobami w różnorakie, wymyślone na potrzeby uniwersum świata zabawy planszowe, wygrać dzięki nim pokaźną ilość pieniędzy i przeznaczyć ją chociażby na broń lub ulepszenia pojazdów. Możemy przyjąć kolejne zlecenie. Możemy również przysłuchać się rozmowe mężczyzn krótko charakteryzujących sobie obrzydliwe warunki swojego życia w sposób niezwykle naturalny i emocjonalnie beznadziejny. Jeśli nad tym wszystkim iD pracowało przez te długie lata, to lepiej, żeby nie było w tym żadnej ściemy.

Ostatni etap rozgrywki stanowił zejście do kanałów celem wytępienia, zatruwających toksynami wodę w wiosce, przedstawicieli Wasted Clan. Z oświetlonych prażącym słońcem pustkowi wbijamy się pod ziemię i... w dalszym ciągu oprawa graficzna nie pozwala wstać przeciętnemu graczowi z kolan. Pomijam już wspomnianą przeze mnie doskonałą grę świateł oraz cieni. Przeciwnicy, otoczenie i podłoże jest tak przepełnione w różnorakie, czasem nawet niepotrzebne szczegóły, że momentami zastanawiałem się jak X360 to wszystko uciągnie. iD przemyśleli nawet fakt, iż wypadałoby zmienić układ leżącego na ziemi trupa po przeszukaniu jego kieszeni (bo przecież niekiedy wypadałoby go obrócić, prawda?). Nie mam pytań. Można również skorzystać z elektrycznej kuszy i zamiast szyć w monstra pokroju pokrzywionego Golluma z Władcy Pierścieni w tradycyjny sposób, otrzymujemy alternatywę w postaci wyczekania odpowiedniego momentu i szybkiego strzału w sam środek kałuży celem porażenia potworów prądem. Widowiskowa śmierć poprzez spalenie elektrycznością murowana.

Po chwili znowu zmienia się miejscówka, tym razem znajdujemy się w Dead City, wymarłym mieście składającym się z poprzewracanych siłą eksplozji asteroidy kamiennych budynków. Zabijamy kolejnych gobliniastych kolesi ze strzelbami, jednak gdy kamera robi efektowny najazd na nadchodzącego z oddali monumentalnego nieumarłego z wmontowanym olbrzymim granatnikiem, wcześniej wspomniane kamienne bloki zaczynają sugestywnie pękać. Nieumarlak jest naprawdę twardy, jego wykoszenie wymagało nie lada arsenału. Ale w końcu się udało, podejrzewam, że w tym momencie ocierałbym pot z czoła. Lecz gdy wszyscy myśleli, że po jego pokonaniu będzie spokój, po chwili nadszedł... wysoki na jakieś 15-20 metrów kolos. Właśnie w tym momencie zdałem sobie sprawę, jak bardzo potrafiły mnie w Rage uderzyć rzeczy zwyczajnie błahe. Strach się bać, co ten tytuł ma sobą jeszcze do zaoferowania.

Rage oferuje tak wielki ogrom możliwości, że nie wiem czy przypadkiem po jego premierze nie będzie trzeba wymyślić nowej nomenklatury gatunkowej gier. Może... "all-in-one"? Jest genialna oprawa, są sekwencje strzelane, eksploracja miast, przetrzepywanie podziemi, są sekwencje wyścigowe, sandboxowe oraz fabularne. Nawet przeciwnicy zaprojektowali zostali z należytą fantazją i jak zapowiadają twórcy, na ekranie telewizora bardzo rzadko potwarzać będą się ich graficzne modele. Czego chcieć więcej? Dla mnie gra iD Software to niekwestionowany kandydat do miana najlepszej gry targów w Kolonii. Jeśli miałbym zabawić się we wróżkę Dalię, może nawet gry roku. [Pyszny, Kolonia]

Ocena wstępna: 9+

PS: Niestety, na indywidualnym pokazie gry obowiązywał surowy zakaz wykonywania jakichkolwiek zdjęć. Z tego względu nie mamy dla Was żadnych graficznych materiałów z Rage (wielka, wielka szkoda - dop. redakcja).

Jeżeli ktokolwiek liczy na to, że Killzone 3 bez telewizora 3D powtórzy rewolucjonistyczny wyczyn poprzednika w zakresie generowanej przez konsoli oprawy graficznej, to już dziś sprowadzamy go na ziemię. Tytuł Guerrilla Games na tradycyjnym telewizorze jawi się jako książkowy przykład kontynuacji wielkiego hitu. Bez rewolucji, ale z kilkoma nowymi patentami i odrobinę lepszą oprawą. Czy to wystarczy, by przekonać do siebie polskich graczy? Skoro gra wciąż jest tak samo wyśmienita...

Gamescom 2010 otrzymało ten sam wycinek kodu, który obecny był na amerykańskim E3 2010. Różnica jest taka, że tym razem przyszło nam w niego pograć. Najpierw na telewizorze tradycyjnym, a później w 3D. Oczywiście na zamkniętych pokazach panował surowy zakaz pstrykania jakichkolwiek fotek, toteż na końcu prezentacji znajdziecie krótkie wideo zrobione ręcznie z hal targowych. Jak prezentuje się produkcja? Klasycznie, możnaby rzec. Wskakujemy do zimowej bazy położonej wysoko ponad poziomem powierzchni na terenach skalistych, oglądamy porażające efekty graficzne i fantastycznie zaprojektowane pierdółki pokroju przeładowywania broni czy machających zgodnie z kierunkiem wiatru flag. Śnieg pomieszany z wodą bezpardonowo zacina nam w oczy...

W naszym playteście chcielibyśmy zwrócić Waszą uwagę na trzy fundamentalne sprawy dotyczące Killzone 3. Mianowicie:

Technologia 3D - gra w Killzone 3 z okularami 3D na nosie wgniata w fotel, po prostu. Oglądając tytuł w 3D całość nabiera zupełnie nowych kształtów. Gdy wskakujemy w jet-pack, rury wydechowe w lewym oraz prawym rogu ekranu wydają się nachodzić nam na twarz. A gdy odpalamy urządzenie, które w momencie zaczyna wypluwać ogień połączony ze spalinami, to w ogóle zaczyna się jakiś niemożliwy do ogarnięcia przez zwykłego gracza kosmos. Broń staje się naturalnie wydłużona, szczególnie przy ewentualnym celowaniu. Otoczenie z kolei prezentuje się re-we-la-cyj-nie. Podobnie jak oponenci i wszelkiego rodzaju obiekty obecne na ekranie telewizora. Momentami czekałem tylko, aż jakiś faszysto-podobny Helgast wyskoczy z ekranu. Kolejny tytuł, który potwierdza zasadność zakupu telewizora 3D, okularów oraz tworzonych z myślą o owej technologii gier. Gier takich, jak Killzone 3 właśnie.

PlayStation Move - mechanika rozgrywki z Move w roli głównej upodabnia Killzone 3 do arcade'owych celowniczków. Oczywiście, ruchem postaci steruje gracz i wszystko wypada identycznie jak podczas używania pada. Move w kolaboracji z Killzone 3 dobitnie pokazuje, że jego docelowa klientela to gracze niedzielni. W lewej ręce trzymamy Dual Shocka/Navigation Controller, w prawej Move. Sterowanie staje się wtedy zdecydowanie prostsze, ale i mniej precyzyjne, na co na pewno będą mieli wzgląd hardokorowcy. Gracze od lat mający do czynienia z klasycznymi padami będą mieli problem z przyzwyczajeniem się do nowego modelu rozgrywki. Z kolei ludzie nigdy nie mający do czynienia z jakimikolwiek grami, łykną pomysł jak młody pelikan. Zresztą, obrazowały to zarówno miny, jak i odgłosy wydawane przez podnieconych do granic możliwości targowiczów. Charakterystykę rozgrywki z zaimplementowanym sterowaniem przy pomocy Move widać doskonale na poniższym filmie:

Tradycyjne telewizory - jeśli używacie klasycznego telewizora LCD, plazmy albo CRT, Killzone 3 nie powali Was na kolana. To ten sam, równy i nieziemsko wysoki poziom graficzny oraz grywalnościowy, ale o przełomie nie może być mowy. W redakcji jesteśmy przekonani, iż większość polskich graczy będzie zmuszona wybrać taki model rozgrywki w najnowszym tytule Guerrilla Games. Nie mają się czym martwić, bo tytuł nawet w takich warunkach prezentuje się lepiej niż jedynka i śmiało zawalczy o podium w kategorii "Najładniejsza gra na PlayStation 3 w 2011 roku".

Poniżej publikujemy oficjalne informacje Guerrilla Games dotyczące trybu mutliplayer:

• 1.Do tej pory potwierdzono trzy tryby rozgrywki: Operations, Guerrilla Warfare i Warzone
  2.Zdecydowanie łatwiejsze łączenie się z internetowymi przyjaciółmi
  3.Potwierdzono elementy fabularne w multi
  4.Pięć klas postaci, każda ma na stanie sześć rodzajów broni
  5.Medyk jako jedyna postać w multi otrzyma wsparcie w postaci latającego wokół niego robota
  6.Taktycy będą dysponować punktami taktyki, które pozwolą m.in: na wyznaczenie miejsca respawnowania się wszystkich kompanów z drużyny
  7.Potwierdzono wsparcie 3D oraz Move dla trybu multi
  8.Potwierdzono występowanie grywalnych pojazdów
  9.Najlepszy gracz meczu zostanie umieszczony w scenkach przerywnikowych towarzyszących jego zakończeniu

Będzie hit, nie może być inaczej, Guerrilla Games opracowało sobie przy okazji Killzone 2 tak dobrą technologię oraz mechanikę rozgrywki, że niemożliwością jest, by cokolwiek przy okazji kontynuacji zepsuć. Wynik batalii między Crysis 2 a Killzone 3 wciąż pozostaje sprawą otwartą. A Waszym zdaniem, który tytuł zwycięży? [Pyszny, Kolonia]

Ocena wstępna: 9- (tradycyjny TV)

Ocena wstępna: 9+ (3D)