Jeśli w tym miejscu przeczytalibyście, że na Syndicate mimo wszystko się zawiodłem, po czym rzucilibyście okiem na podsumowanie i zobaczylibyście, jaka widnieje tam ocena, prawdopodobnie obrzucilibyście mnie skórkami od bananów, czy innymi jajkami. Fakt jest jednak taki, że moje niezadowolenie z poziomu jaki prezentuje niniejszy tytuł jest wprost proporcjonalne do poziomu moich przedpremierowych oczekiwań. Nie wiem jak Wy, ale ja uwierzyłem, że Syndicate będzie rewelacyjną produkcją, na którą warto byłoby złożyć zamówienie przedpremierowe. Teraz już wiem, że mimo iż gra jest naprawdę dobra, z jej zakupem warto poczekać do momentu, w którym jej cena spadnie do „znośnego” poziomu (czyt. poniżej stu złotych).

Niemal pod każdym materiałem promującym Syndicate, gracze wytykali podobieństwa do Deus Ex: Bunt Ludzkości. Fakt, tytuły te mają ze sobą naprawdę wiele wspólnego, jednak musicie mi wierzyć, że już pierwsze uruchomienie dzieła Starbreeze udowadnia, że to zupełnie inna bajka. Podczas gdy Deus Ex stawiał raczej na powolne i dokładne przeczesywanie nieliniowych lokacji, tak Syndicate prowadzi nas dosłownie po sznurku. Żeby nie było – bynajmniej nie twierdzę, że to źle. Ba, akurat tę cechę przywitałem z otwartymi rękoma, bowiem długo czekałem na wypełniony po brzegi rozmaitymi efektami specjalnymi tytuł, utrzymany w cyberpunkowych klimatach. Gra jest mroczna, a w trakcie zabawy ciągle chodzi nam po głowie myśl, że coś tu jest nie tak i ludzie, z którymi mamy do czynienia bynajmniej nie są tacy, na jakich starają się wyglądać.

Mamy więc rok 2069. Jak zapewne się domyślacie, ludzkość po raz kolejny stanęła na progu prawdziwej rewolucji – wszczepy zastępujące, bądź ulepszające poszczególne organy zastąpił tu jeden, niewielki chip, ochrzczony mianem Dart, który znajduje się w mózgu szczęśliwca, jaki mógł sobie na niego pozwolić. Czy na pewno „szczęśliwca”? Otóż... nie. Stałe podłączenie do sieci Dart, które miało niebagatelny wpływ na pozyskiwanie informacji i komunikację, zamieniło ludzi w chodzące komputery. A jak wszyscy dobrze wiemy, komputerami bardzo łatwo można manipulować. Warto przy tym nadmienić, że „czyści” ludzie zostali zepchnięci na margines społeczeństwa, walcząc o przetrwanie w tym mocno niegościnnym dla nich świecie.

Jak to zwykle w takich przypadkach bywa, światem zaczęły rządzić korporacje, które zatrudniają specjalnie wyszkolonych agentów, jakich zadaniem jest brutalne pozyskiwanie dla nich nowych stref wpływów i walka z konkurencją. Jednym z nich jest główny bohater gry – Miles Kilo – pracujący dla Eurocorpu, którego wyposażono w bojową wersję chipy Dart oznaczoną numerem 6, która okazuje się być przede wszystkim wspaniałym narzędziem mordu. Gra rozpoczyna się więc od ataku na laboratorium konkurencyjnej korporacji, która z pomocą zdrajczyni – Lilly Drawl – weszła w posiadanie ściśle tajnych informacji na temat badań prowadzonych przez naszą korporację. Tak, dobrze myślicie – fabuła kręci się więc wokół jej wątku, a naszym zadaniem jest odnalezienie tej osoby. Niestety, następujące po sobie wydarzenia są przewidywalne do bólu, więc przez dziewięć godzin jakie spędzimy z padem w ręku, by doprowadzić sprawę do końca, gra nie jest w stanie zaskoczyć nas niczym ciekawym.

Tego typu braki Syndicate nadrabia na szczęście wartką i efektowną akcją, która sprawia, że na nudę nie będziemy narzekać ani przez moment. W trakcie zabawy nie raz i nie dwa skorzystamy z systemu regeneracji zdrowia (działającego identycznie jak w innych FPS-ach), bowiem przeciwnicy są nie tylko twardzi, ale i diabelnie celni. Ba, czasami zdarza im się nawet dostrzec nas przez ściany i otworzyć do nas ogień, a co ciekawe niektóre kule są w stanie nas dosięgnąć nawet przez kilkumetrową warstwę betonu... W trakcie zabawy wielokrotnie narzekałem również na trwające zdecydowanie zbyt długo animacje rodem z Mirror's Edge, w trakcie których tracimy kontrolę nad naszym podopiecznym, który pozostaje podatny na kule wroga. Wszystko to nie oznacza jednak, że są inteligentni. O nie, nader często stali jak kołki, nie robiąc sobie absolutnie nic z tego, że Miles właśnie zastanawia się, którego z nich ustrzelić jako pierwszego.

Strony: 1 2