Zaręczam, że palce będą Wam sunęły po przyciskach jak szalone. Uzupełnieniem platformówkowego skakania jest, całkowicie zbędna moim zdaniem, możliwość zrobienia bliżej nieokreślonego przyśpieszenia w locie, co pozwala doskoczyć do oddalonej półki, choć jest używane tylko w z góry założonych przez autorów miejscach. Z kolei patent z łapaniem się zwieszonych w powietrzu ptaków, wbijanie miecza „pod skrzydło” i skakaniem dalej to ordynarna kopia z God of War III i takiej nachalności twórcy mogli sobie oszczędzić. Nie ma co jednak narzekać, bo platformowa strona Zapomnianych Piasków to ta jasna strona mocy. Po ciemnej, czyli mniej udanej i wtórnej, jest bowiem walka. A starcia, ze względu na podkręconą ilość wrogów, dostajemy tu w ilościach hurtowych.

Nie zrozumcie mnie źle. Nowy Książę nie oferuje totalnie crapowatego systemu walki. Jest klasyka w postaci skakania po przeciwnikach zakończonego cięciem z powietrza, szlachtowania mieczem i kopniaków, które możemy łączyć w combosy. Są naturalnie uniki, a do akrobacji dodano całkiem fajny patent skakania po wrogach, niczym w starych filmach z Hong Kongu, dzięki któremu szybko i efektownie możemy przemieścić się z jednego miejsca w drugie. Dodatkowo wspomagamy się czterema żywiołami – ziemi, powietrza, ognia i lodu. Wszystkie mają krótkotrwały efekt i tak ziemia to kamienny pancerz, a powietrze pozwala na stworzenie fali uderzeniowej powalającej wrogów. Z kolei lód oferuje „lodowe” (też mi niespodzianka) szlagi mieczem, a ogień „pali” się nam pod nogami, zatem skacząc po wrogach robimy im dodatkowe kuku. Moce ulepszamy łykając punkty doświadczenia, ale ich rozwój, taka jak i pseudo rozwój samego bohatera, jest bardzo prosty. Każdy z żywiołów ma cztery poziomy, jeśli natomiast idzie o Księcia to możemy zwiększyć siłę ciosów mieczem, kopniaków itd.

Wszystko to niby jawi się atrakcyjnie, zwłaszcza w obliczu starć z masami wrogów. Ci bowiem w The Forgotten Sands liczeni są w setkach i takiej sieczki nie było dotąd w żadnym Księciu Persji. Co z tego, skoro starcia, zwłaszcza w dalszych etapach gry, sprowadzają się do naparzania dwuklawiszowych kombinacji, których nie ma zbyt wiele. Ba, tutaj zabrakło nawet znanej z poprzednich części, rozbudowanej listy combosów, a wraz z trwaniem przygody nie uczymy się nowych... Na domiar złego wrogowie stawiają na ilość, a nie jakość. Ich rodzajów jest raptem kilka, a wyżynanie w dziecinny sposób bezmyślnych piaskowych zombie nie należy do atrakcji, które w grach najbardziej mnie podniecają. Z czasem pojawiają się goście z tarczami, ale tych wystarczy kopnąć aby się odsłonili, oraz biegający od ściany do ściany giganci (nota bene ich zachowanie to kolejna nachalna zrzynka, tym razem z Batmana), ale to nie ratuje mizernego bestiariusza w The Forgotten Sands. Ostatnia nadzieja w tym, że ciepłe słowo mógłbym napisać chociaż o walkach z bossami, ale na tym poletku Zapomniane Piaski też zaliczają wtopę. Pojedynków tych jest jak na lekarstwo, są mało emocjonujące i zrobione na jedno kopyto i całe szczęście, że ostatnie starcie trochę się na tym tle odznacza.

Dziewięciu godzin spędzonych z nowym Księciem w żadnym wypadku nie uważam za stracone. Generalnie bawiłem się bardzo dobrze, ale cały czas nie mogłem pozbyć się uciążliwego wrażenia deja vu, gdyż nie da się ukryć, że najnowsza produkcja teamu z Montrealu jest momentami zwyczajnie wtórna. W obliczu fiaska jakim okazała się gruntownie przemodelowana część poprzednia, autorzy postanowili wrócić do sprawdzonych schematów. Te jednak, mimo dodania kilku świeżych pomysłów, nadal niestety pozostają tylko schematami. I to doskonale znanymi, bo jeśli jesteś weteranem poprzednich odsłon przygód Księcia to niewiele cię tu zaskoczy. Dostaniesz niezmiennie wyśmienitą platformówkę w czarującym, egzotycznym klimacie i generalnie produkt na wysokim poziomie, ale ze zubożonym system walki i znikomą ilością prawdziwych nowości. Zapomniane Piaski to godna rehabilitacja za wpadkę sprzed dwóch lat, co nie zmienia faktu iż seria wspomnianego kroku w przód nie zrobiła i jeśli będzie tkwić w miejscu, to znów zaliczy regres. Bo jak mawiają: kto nie idzie naprzód, ten się cofa. [Fantom]

P.S. W wersji, którą otrzymałem do testów od Ubisoftu, w naszym rodzimy języku były jedynie trofea, ale Zapomniane Piaski w sklepach pojawią się w polskiej wersji językowej. Za całość ma być odpowiedzialna ekipa od Settlers 7 (PC), zatem o odpowiednią jakość finalnego efektu możecie być spokojni. O ile wiem, wersja angielska (multi) nie ma języka polskiego.

nośnik: Blu-ray Disc
HDD: 1,3 GB
developer:Ubisoft Montreal
wydawca:Ubisoft
gatunek:przygoda-akcja
premiera: 20.05.2010
Lokalizacja: pełna
PEGI: 16
gracze: offline 1, online -

zalety: magiczny klimat i pierwszorzędne wykonanie, masa akrobatycznego skakania i stara sprawdzona formuła...

wady:... która jednak zaczyna przynudzać, spłycona walka i kiepski bestiariusz, zbyt prosta

Strony: 1 2